Home

Laatste gunst

Ha lieve allemaal,

Terwijl ik weer aardig meedraai in het 'normale' leventje komt zo nu en dan Zuid Afrika nog om de hoek kijken. Helemaal nu onze oranje mannen het zo goed doen daar. Ik zie het stadion van PE af en toe langs komen. Hoe anders heb ik het daar beleefd. Gelukkig heel veel aandacht ook voor die andere kant van het waanzinnige land.

Maar ook op een andere manier kwam ik vandaag weer even bij deze blog terecht. Zoals gehoopt zijn mijn verhalen over mijn ervaringen daar, uitgekozen voor de finale van beste reisblog 2010 op Wereldwijzer Reisforums!
 
Nu is het alleen nog de bedoeling dat er meer op mijn blog wordt gestemd dan op de andere negen finalisten… dus ik wil jullie op deze manier om een laatste gunst vragen.
 
Ik hoop dat jullie allemaal een klein kwartiertje uit willen trekken om Ready 4 Life en mij te laten winnen!

Be More, vrijwilligerswerk in Zuid Afrika

Nadine Mussert doet met deze blog mee aan de Reisblog Verkiezing 2010 van Wereldwijzer.nl

Omschrijving
Het mooiste van mijn reis naar Port Elizabeth, Zuid Afrika? Zonder twijfel de mensen die ik er ontmoette.
Stuk voor stuk waren het mensen die je als toerist in Zuid Afrika niet gauw tegen zou komen, omdat het de bewoners waren van de kleurlingentownships Bloemendal en Helenvale. Daar deed ik twee maanden vrijwilligerswerk. De jongeren van eenzelfde leeftijd als ik leven in bizar contrast met mij, maar waren op zoveel punten ook zo hetzelfde.

Op www.nadinemussert.be-more.nl deed ik van 15 maart tot 9 mei 2010 verslag van deze periode vrijwilligerswerk en de trips in zuid-oost Zuid Afrika. Twee onvergetelijke maanden die me de rest van mijn leven zullen vormen.

Just wave and smile

Image

Lieve allemaal,
 
Afscheid nemen is niet mijn sterkste kant. Toen ik acht weken geleden vertrok uit Nederland heb ik drie avonden in de kroeg gestaan of ben ik uit eten geweest om iedereen minimaal twee keer goed gedag te zeggen. Hier is het niet anders. Alleen is de kans op weerzien nu minimaal…
 
Vanaf woensdag is het afscheid nemen al begonnen. Vanavond het laatste feestje, uitje en dan morgen op naar huis. Nu ik een heel mooi afscheid heb gehad van de studenten en m’n koffer gepakt staat in de slaapkamer - verrassend genoeg past alles er beter in dan op de heenweg - mag het vliegtuig van mij wel vertrekken.
 
Vergeten helden

Hippies en flowerpower

Image

Een museumbezoek, een overdracht voor de volgende vrijwilligers bij W. op Habelgaarn en het eerste Excel assessment. Het wordt een drukke laatste week, inmiddels alweer twee drukke laatste dagen!
 
Vandaag mijn eerste projectdag na een bijzonder relaxed weekend. Het bezoek aan Coffee Bay is er nog van gekomen, dus samen met Peter dit weekend tussen de hippies doorgebracht.
 
Wilde kust

Heel veel afscheid en ’t mijne in zicht…

Image


Nog een week te gaan en eindelijk weet ik de namen van de studenten zonder op de poster te hoeven kijken. Ze lijken Word nu wel aardig onder de knie te hebben, de toets deze maandag hebben ze volgens mij goed gemaakt en de laatste week heb ik echt superleuk interactie met ze.
 
Tamara nam vandaag afscheid in de klas. Voor mij lijkt het nog steeds heel ver weg, maar het is gewoon al over een week!!! Ik moet door de appeltaarten die Tamara als afscheid voor de groep heeft gemaakt wel erg hard gaan bedenken wat ik moet gaan maken. W. vroeg vandaag om een Dutch meal haha! Dus tips voor een simpele, goedkope Nederlandse maaltijd zijn van harte welkom. Het worden stroopwafels waarschijnlijk en misschien pannenkoeken en ik denk dat ik een groepsfoto voor ze af laat drukken.
 
Maar ik moet er nu nog even niet teveel aan denken…
 
Hippies, jacuzzi, canopytour = Tsitsikamma

Ik heb me verbaasd, verwonderd, geërgerd...

Image

Lieve allemaal,
 
Door een change of plans (het lijkt Afrika wel ;) ) stond er gister geen stukje van mij in de krant. Dan maar op het nippertje een blogverhaaltje. Volgende week staat het er weer in, hoor!
 
Hoe lang is het ook al weer geleden dat ik me nog boos kon maken om een doorgeschoven verhaaltje waar ik hard m’n best op had gedaan om het op tijd in de krant te krijgen??? Haha het is grappig om te merken aan mezelf dat ik zowaar enigszins gewend geraakt ben aan de Afrikaanse manier van werken, leven. Of misschien heb ik me er meer bij neergelegd.
 
Omslagmoment

Over ettertjes, schatjes en missed details

Image

Ha allemaal,
 
De weken beginnen nu toch wel iets langzamer voorbij te vliegen als in het begin. Niet erg, want ik weet ze elke keer behoorlijk vol te stoppen en heb pas sinds dit weekend weer een beetje tijd om af en toe een uurtje met m’n (eerste) boek op schoot te zitten. Niks voor mij dat ik daar de afgelopen vier (!) weken niet mee bezig ben geweest.
 
Inderdaad, er zijn vier weken om. Ik zit over de helft en nu ik dit weekend een aantal bevriende vrijwilligers heb zien vertrekken, ben ik wel blij dat ik er voor gekozen heb om acht weken te gaan. De nieuwe studenten beginnen nu pas een beetje los te komen en het gevoel dat ik echt iets kan doen - al is het op een totaal andere manier dan ik van te voren had voorgesteld - is er nu ook pas.
 
Elke dag een ander schatje

Een paar dagen er tussenuit en met frisse moed verder

Image

,,Het lijkt wel een maandag’’, verzucht W. om 10 uur de dinsdag na het Paasweekend. Er is vorige week bedacht om de tien laptops in totaal eerst op BayView en later op Habelgaarn te hebben, zodat we niet met zestien leerlingen vijf laptops hoeven te delen.
 
Deze dinsdagochtend blijkt dat het qua tijd niet helemaal uit komt. Onze life oriëntation les duurt 2 uur terwijl computerles op BayView drie uur duurt. Terwijl Peter, Tamara en ik daar iets op proberen te vinden, krijgen we een belletje van Dorien dat de docente op BayView in de overtuiging is dat de computers ’s morgens op Habelgaarn hadden moeten zijn en dat ze daar dus gewoon zoals ze van plan was, begonnen is met life oriëntation. Het woord flexibel komt niet in haar woordenboek voor.
A. lost het uiteindelijk op en op BayView wordt toch begonnen met de computerlessen. Wel weer een uur verspild…
Problemsolving

Een spiritueel weekend en drie minuten douchen

Image

De winter doet zijn intrede in Zuid Afrika. Dit betekent dat het bewolkt is, zo nu en dan regent en fris (20 graden) is. Maar ze zijn het hier eens met mijn De Boeren uitspraak. ’T is goed voor het land.
 
Port Elizabeth en verre omgeving heeft al sinds de zomer te kampen met een flink watertekort. Ik heb het eerder genoemd, maar het is werkelijk een probleem hier. Op de radio worden tips gegeven om water te besparen en in de krant heeft een artikel gestaan over hoe het water wel eens voor het WK op kan zijn. Een van de projectleiders hier verwacht over niet al te lange tijd water te moeten halen in plaats van het gewoon uit de kraan te krijgen. Wij doen zuinig met water door per persoon maar drie minuten te douchen en eigenlijk moeten we het afwaswater gebruiken om de kleine boodschap in de wc weg te spoelen. Dat laatste wil er nog wel eens bij inschieten met onze Nederlandse gewoonten. De afwasbak is vaak al omgekeerd voor we er aan denken.

Van eikeltje tot Nelson Mandela

Veertien dagen en al zoveel gezien en gehoord. Niet uit te leggen. Dit weekend PE weer uitgegaan en heerlijk ontspannen zo'n 300 kilometer hier vandaan.

Boven op geweldig groene bergen ligt daar het plaatsje Hogsback. Genoemd naar de drie toppen in de vorm van de hoekige rug van een zwijn. In het dorpje worden kleurige houten en stenen varkentjes verkocht, maar we hebben er geen een gezien. Alleen op de terugweg struinde er op een van de uitgestrekte velden een beest dat leek op een 'pumba'.

Vrijdagmiddag vertrokken we enigszins laat uit PE. Donkere wolken pakten zich boven de stad samen. Voor het weekend was slecht weer voorspeld. Mocht het gaan regenen, moesten we ons voorbereiden op ondergelopen straten en afgezette wegen...

The African way

Image


Hier dan het vervolg op de blog van gister. Hierna zijn jullie allemaal weer een beetje bij en hoop ik dat het internet zorgt dat ik regelmatiger iets kan laten horen vanuit het vrijwilligershuis hier aan Riverroad, PE.
 
Mijn eerste week is omgevlogen vol nieuwe indrukken, interessante mensen en belevenissen. De eerste dagen op het project waren toch wel even wennen als ik er nu op terug kijk. Met name aan de ‘African way’ van in onze ogen inefficiënt werken en afspraken niet nakomen.
 
Assessmentday

Het project

Image


Even een verhaal dat afgelopen Woensdag op de blog had moeten komen… Het heeft even geduurd, maar hopelijk kan ik jullie vanaf nu een stuk beter op de hoogte houden vanuit PE, waar het overigens heerlijk weer is en ik met vijf andere vrijwilligers een avontuurlijk en waanzinnig fijn weekend achter de rug heb, maar daarover in een volgende blog meer.
 
Het is morgen een spannende dag voor de deelnemers van het Ready 4 Life project. Hun achtweekse cursus zit er dan op. Hun kennis van Word, Excel, maar ook van health en starting your own business wordt dan met een certificaat beloond. Even een berichtje om iedereen thuis op de hoogte te brengen van het project waarop ik werk.
 
Wat voor de studenten de laatste ’schooldag’ is - morgen krijgen ze hun toets nog en vrijdag hebben we een uitje met de hele klas om de cursus af te sluiten - is voor mij de eerste kennismaking met het project.

Boeties, duim omhoog, sharp sharp

Image

Het is nauwelijks te bevatten dat het pas zo’n 48 uur geleden is dat ik samen met Evelien op het vliegtuig stapte op Schiphol. Inmiddels gebruik ik een bos sleutels om alle deuren en hekken te sluiten van het vrijwilligershuis, zie ik op dit moment hagedissen tegen de muur op lopen en zijn de eerste ontmoetingen geweest met inwoners van de verschillende townships van PE.



Internet is nog even een issue, maar dat ga ik eerdaags oplossen en dan zal ik wat vaker kort verslag doen. Vandaag een behoorlijk lange inleiding om hopelijk alle indrukken te kunnen overbrengen. Ik heb namelijk nog veel meer te vertellen dan in dit eerste verslag staat, maar dat komt dan een volgende (kortere) keer.


Walmer

Gepakt en gezakt

Gepakt en gezakt sta ik op het punt om met m'n ouders, zusje en Jeroen naar Schiphol te vertrekken.

Evelien tref ik op het vliegveld. Zij zal morgen in PE op het project Ithemba starten - een opvang voor kinderen met een verstandelijke beperking. Ik trek elders in dezelfde stad in het vrijwilligershuis van Ready 4 Life. Later deze komende twee maanden breng ik een bezoek aan de opvang waar Evelien gaat werken. Ook daarnaar ben ik erg benieuwd. We hebben een reis van 16 uur voor de boeg, maar het klikt dus dat gaat helemaal goed komen.

Ik heb de afgelopen twee weken al iedereen drie keer gedag gezegd, dat maakt afscheid nemen vandaag erg gemakkelijk. En inderdaad, het zijn maar twee maanden. Maar de komende maanden worden voor mij ongetwijfeld heel bijzonder.

Baie, baie danki!

Image

‘Wat er gebeurt met jouw donatie?’ Marieke Robers, de oprichtster van het project Ready 4 Life in de townships van Port Elizabeth stuurde me een maand geleden een mailtje met het antwoord. Voor de diploma(uitreiking) is altijd geld nodig, de begeleiders – community stars – uit de townships krijgen een bijdrage, of we organiseren een activiteit.


Ik kan je nu vertellen: dat wordt me toch een feest, ongelooflijk!

De opbrengst van mijn presentatieavond en Afrikaanse borrel van 19 februari in De Stal heeft namelijk onverwacht, en overweldigend veel opgebracht. Met alle donaties die worden overgemaakt in het verschiet is er ruim 1500 euro opgehaald. Wat er precies van uw donatie gedaan kan worden, ga ik afwachten, maar ik vermoed dat ook de ontvangst in Port Elizabeth bijzonder enthousiast zal zijn.
 

Alle berichten

Nadine Mussert

Name: Nadine Mussert

Was vrijwilliger bij Ready 4 Life van 15 mrt 2010 tot 08 mei 2010